را مىآمرزيم و محو ميكنيم و شما را ببهشت وعده‌گاه ثواب وارد ميكنيم يا شما را محترمانه وارد مىكنيم . 2 - ابن محبوب گويد : يكى از اصحاب نامه‌ئى نوشت و به من داد كه به حضرت ابو الحسن عليه السّلام دهم ، در آن نامه پرسيده بود : كبائر چند تاست و چيست ؟ حضرت نوشت : كبائر : كسى كه از آنچه خدا بر آن بدوزخ تهديد كرده دورى كند ، كردارهاى بدش پوشيده مىشود ، اگر مؤمن باشد ، و هفت گناهى كه موجب دوزخ مىشود : 1 - آدمكشى حرام ( نه كشتن قاتل و مهاجم و مانند آن ) . 2 - آن نافرمانى پدر و مادر ( بدرجه‌اى كه عاق آنها شود ) . 3 - رباخوارى . 4 - تعرب بعد از هجرت . 5 - متهم ساختن زنان پارسا بزنا . 6 - خوردن مال يتيم . 7 - فرار از جهاد . شرح - تعرب بعد از هجرت در صدر اسلام نسبت به كسانى بوده كه از مكه و آباديهاى ديگر كفرنشين بمدينه و مركز اسلام هجرت نموده بودند ، برگشتن آنها يا مسلمين ديگر را ببلاد كفر تعرب بعد از هجرت ميگفتند و يكى از گناهان كبيره و بمنزله ارتداد بوده ، ولى در اعصار ائمه عليهم السّلام و دوران غيبت تعرب اينست كه : مسلمانى در بلاد كفر بوده و در آنجا از اظهار اسلام و تعلم احكام ممنوع و معذور باشد اقامت او در آنجا از گناهان كبيره است ، و برخى از علماء تعرب را تعميم داده و حتى شامل كسى دانسته‌اند كه مشغول تحصيل علمى شود و سپس ترك آن كند . 3 - محمد بن مسلم گويد : شنيدم امام صادق عليه السّلام ميفرمود : كبائر هفت گناه است : 1 - كشتن مؤمن بعمد 2 - متهم ساختن زن پاكدامن . 3 - فرار از جهاد . 4 - تعرب بعد از هجرت 5 - خوردن مال يتيم بناحق . 6 - خوردن ربا بعد از دانستن ( حرمت آن ) 7 - هر چه خدا بر آن دوزخ را واجب كرده . 4 - عبد اللَّه بن سنان گويد شنيدم ، امام صادق عليه السّلام ميفرمود : از جمله گناهان كبيره نافرمانى پدر و مادر است و نوميدى از رحمت خدا و ايمنى از مكر خدا ( يعنى عذاب و مهلت دادن خدا ) و روايت شده كه